دوره 4، شماره 16 - ( 5-1397 )                   جلد 4 شماره 16 صفحات 187-196 | برگشت به فهرست نسخه ها

XML Print


Download citation:
BibTeX | RIS | EndNote | Medlars | ProCite | Reference Manager | RefWorks
Send citation to:

فخری جوشانی ایمان. اسلام در آفریقای سده های میانه. فصلنامه نقد كتاب تاريخ. 1397; 4 (16) :187-196

URL: http://htybr.faslnameh.org/article-1-353-fa.html


چکیده:   (28 مشاهده)
تا حدود 1250 م، جوامع آفریقایی چارچوب سیاسی و اقتصادی خود را به طور وسیعی گسترش داده‌بودند. اسلام در ناحیه جنوب صحرا از آفریقای مدیترانه ای تا سواحل اقیانوس اطلس گسترش یافته بود. نخستین روابط آفریقای سده میانه با اروپا که متکی بر برده داری بود از قرن 14 آغاز شد. پیش از شروع تاریخ این دوره، یعنی در اواسط قرن 13 م، قاره آفریقا در هیچ زمینه ای اهمیت ویژه ای نداشت، اما مراکز مسلمانان در این مقطع زمانی، تغییرات گسترده و مهمی پیدا کرد. در مصر، ممالیک، در تونس و سرحدات شرقی مصر، حفصیان، در مغرب و مراکش، دولت رو به زوال موحدون و در جنوب افریقیه، شاهان کانم 1 توانستند قدرت خود را تا ظهور و قدرت یابی عثمانیان استوار نگهدارند. اما سایر مناطق آفریقا تا این زمان مسکوت مانده بود و از آن جز سفر سیاحان و شرح سفر خود، اطلاعی در دست نبود. با این حال در سال 1415 م، نخست پرتغالی ها بودند که اولین برخوردارهای اروپاییان با سایر مناطق آفریقا را پدید آورند و پس از آن ها هلندی ها، اسپانیایی ها، انگلیسی ها، فرانسوی ها و بلژیکی ها وارد این قاره شدند. بدین ترتیب اسباب دخالت و نفوذ اروپاییان در قلب آفریقا و مناطق جنوبی آغاز شد.
متن کامل [PDF 424 kb]   (1 دریافت)    
موضوع مقاله: تخصصي
دریافت: ۱۳۹۷/۷/۴ | پذیرش: ۱۳۹۷/۷/۴ | انتشار: ۱۳۹۷/۷/۴

ارسال نظر درباره این مقاله : نام کاربری یا پست الکترونیک شما:
CAPTCHA code

ارسال پیام به نویسنده مسئول


کلیه حقوق این وب سایت متعلق به فصلنامه نقد کتاب تاریخ می باشد.

طراحی و برنامه نویسی : یکتاوب افزار شرق

© 2018 All Rights Reserved | History Quarterly Book Review

Designed & Developed by : Yektaweb