دوره 4، شماره 13 و 14 - ( 8-1396 )                   جلد 4 شماره 13 و 14 صفحات 33-48 | برگشت به فهرست نسخه ها

XML Print


چکیده:   (576 مشاهده)
یکی از را ههای توانمندسازیِ علمی استادان، دانشجویان و پژوهشگران حوزۀ تاریخ، آمیختگی و به‌کارگیری علوم مبنایی دیگری مانند ادبیات، زبانشناسی، فلسفه، جامعه‌شناسی و روا نشناسی در تألیف آثار تاریخی است. ازاین‌روی، مورخان قادر خواهند بود به پرسش‌هاو مسائل پیچیدۀ مرتبط با رشتۀ خویش پاسخ‌های راسخی بدهند. کتاب ادبیات تاریخی و دیوان‌سالاری ایران با رویکردی میان رشته‌ای و با هدف ارتقای جزءشناسی دانش تاریخ‌نگاری نوشته شد هاست. مؤلف با استعانت از علومی که برشمردیم، مفاهیم و مصادیق اسناد تاریخی را که از متون نثر فارسی، منشآت و مکتوباتِ دیوانی، اخوانی و شرعی اتخاذ شده‌است، توانسته اثری ارائه دهد که از آن طریق با تئوری ادبیات تاریخی به‌شکل ملموس آشنا شویم. زیرا نهادهای دیوانسالار، القاب و مناصب درباری، لشکری و قضایی و نیز لغات و اصطلاحات مالی حقوقی و اجتماعی در کنار سیاق نوشته‌های پر رمز و راز، مجموع های خلق نمود هاند که برای نمونه، ما را در دوران سیص دسالۀ مغولان و تیموریان با پیچیده‌ترین اسناد و متکل فترین متون تاریخی و منشآت و ترسلات دیوانیکه توسط کاتبان سندنویس تحریر و توشیح شد ه، قرین ساخت هاست؛ آ نهم با زبانی معیار که انعکاس رفتار و کُنش جامعه و حکومت وقت را تا سرآغاز برپایی قدرت صفویه د ربرداشت هاست. بدین‌ترتیب، هدف نوشتۀ حاضر، معرفی اثری مرجع است که با قصد کمک به مفاهیم سندشناسانه و کارکرد اسناد در حوزۀ تاریخ‌نگاری مستند تدوین شده‌است.
 
متن کامل [PDF 513 kb]   (1 دریافت)    
نوع مطالعه: كاربردي | موضوع مقاله: تخصصي
دریافت: ۱۳۹۶/۸/۱۴ | پذیرش: ۱۳۹۶/۸/۱۴ | انتشار: ۱۳۹۶/۸/۱۴